Dün tatilden sonraki ilk günümdü. Stressli geçeceği belliydi ama bu kadarını da ummuyordum. Kendimi ofisten dışarı attığımda hala kafamda yetiştiremediğim işleri düşünürken, “yak bir s…a” dedim ve iki çektikten sonra enteresan hissetmeye başladım. Boğazım düğümlenir gibi oldu. Nefesim sanki yetmiyor gibiydi. Sonra dilimde ve ellerimde uyuşma olduğunu hissettim.
Daha önceden böyle bir şey yaşamadığım için herhalde sigara başıma vurdu dedim, ama bu başka birşeydi. Çok az geçti, bacaklarım da ağrımaya başladı. Bu arada bende de bir panik havası oluştu, ne oluyoruz diye… Aklıma nedense ilk kalp krizi olabilir mi diye geldi. Her nasıl oluyorsa panik halinde insan daha iyi bir düşünceye kendini kanalize edemiyor. Herhangi bir ağrı yada kasılma da yok.
Bütün olası pozitif cümlelerle kendimi telkin ede ede, yarı uyuşuk bir şekilde kendimi ilk gördüğüm eczaneye attım. Zaten ben girer girmez kadıncağız beni oturttu, ve tansiyonuma baktı (hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?:). Tansiyon olmuş 8,7 – 5,6 .. Hemen tuzlu bir şeyler verdi (ayran olduğunu sonradan anladım). 10 dakikaya kalmadan ayağa kalkabildim neyseki.
Bu hafta sonu ne olur ne olmaz diye bir doktora görüneceğim bakalım nedir işin aslı. Ama asıl hayıflandığım konu başımıza gelmesi olası (Allah Korusun Tabi !) temel bazı şeylerden haberim bile yok, yada bir çoğu ile ilgili yanlış/kulaktan dolma bilgilerle birşeyler yapmaya çalışıyorum. Hayatım boyunca sadece işimle ilgili o kadar çok şey ezberleyip asıl bilmem gereken şeylere karşı beynimi pasifize etmem de beni farklı düşüncelere itmedi değil hani. Umarım siz de benim gibi değilsinizdir!